Lustereczko, powiedz przecie... (spójrz w lustro swego serca) - TajemnicaMilosci.pl - mapa odkrywania prawdziwego szczęścia i pokoju serca

    Ostatnio w sieci natknąłem się na ciekawe badania statystyczne, przeprowadzone w Anglii, z których wynika, że przeciętna Brytyjka spogląda w lustro 34 razy dziennie, co oznacza, że w przeciągu 16-godzinnego dnia zatrzymuje się przed lustrem co pół godziny. Te same badania pokazują, że rekordzistki, potrafią zerkać w lustro aż 71 razy dziennie, a średnio poprawiają makijaż 11 razy w ciągu dnia. Dlatego i ja postanowiłem dziś spojrzeć w lustro, ale trochę inaczej - z Pismem Świętym w ręku...

    I rzekł Bóg:

"Uczyńmy ludzi na Nasz obraz, podobnych do Nas. Niech panują nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi". [Rdz 1, 26-27]

    I stworzył Bóg ludzi na swój obraz: na obraz Boży ich stworzył. Stworzył ich jako mężczyznę i kobietę.

    Ten biblijny obraz stworzenia, z pierwszego rozdziału Księgi Rodzaju, przekazuje bardzo ważne i zarazem oczywiste prawdy dotyczące naszego życia:

- Bóg mnie stworzył na Swój obraz;
- Bóg obdarzył mnie wolnością;
- Bóg ustanowił równość między kobietą a mężczyzną od samego początku!

    Wiemy dobrze, że ten obraz Boży, który tak jaśniał w Adamie i Ewie, został zatarty przez grzech pierworodny i na nowo ukazał się w pełni dopiero w Jezusie Chrystusie. To On właśnie jest żywą ikoną Ojca, odblaskiem Jego chwały. Stąd na prośbę Filipa:

"Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy."

    Jezus odpowiada: "Filipie! Jeszcze Mnie nie znasz, mimo że tak długo jestem z wami? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca." [J 14,8-9] Wpatrując się w Jezusa, kontemplując Go, odkrywamy Ojca, na którego podobieństwo zostaliśmy stworzeni, a odkrywając to podobieństwo możemy bardziej świadomie dążyć do tego, by odrodzić w sobie obraz Stwórcy - by stawać się, jak Jezus, żywą ikoną Ojca...

    Czytając fragment o stworzeniu człowieka, przychodzi mi na myśl jedno ze spotkań Jezusa z faryzeuszami - to opisane w Ewangelii wg św. Mateusza [Mt 22,15-22]. Faryzeusze przychodzą z podchwytliwym pytaniem dotyczącym płacenia podatku Cezarowi:

"Czy należy płacić podatek Cezarowi, czy nie?" - pytają.

    Jezus w odpowiedzi prosi o monetę. W czym tkwi tutaj problem? Otóż moneta zawierała wizerunek Cezara z napisem "Divus" (Bóg). Dla Żydów, uznanie Cezara jako Boga było bałwochwalstwem, podobnie jak używanie tego typu monet. Z drugiej strony rzymskie prawo mówiło wyraźnie o obowiązku płacenia podatku. Jezus odpowiada pytaniem na pytanie:

"Czyja jest ta podobizna i napis?" Odpowiedzieli: "Cezara". "Oddajcie więc Cezarowi to, co jest Cezara, a Bogu to, co boskie." - odpowiada Jezus.

    Wokół tej odpowiedzi narasta wiele wątpliwości dotyczących jej znaczenia. Czy istnieją dwie odrębne sfery życia - jedna, którą rządzi Cezar, druga, nad którą panuje Bóg? Czy ludzie powinni być podlegli Cezarowi w "materialnym" świecie, a Bogu w duchowym?! Gdzie istnieje granica między tymi dwiema sferami?

    Ciekawą interpretację tego fragmentu przeprowadził rabin Arthur Waskow. Proponuje on odczytanie fragmentu Ewangelii z dodaniem jednego zdania i jednego gestu:

"Czyja jest ta podobizna na monecie?" - pyta Jezus. "Cezara!" Wtedy Jezus wskazuje na twarz swojego rozmówcy: "A czyja podobizna jest na tej monecie?" Dopiero po tym geście Jezus mówi: "Oddajcie więc Cezarowi to, co jest Cezara, a Bogu to, co boskie."

    Jezus w ten sposób nie tylko nie proponuje podziału na materialną i duchową zależność, ale przede wszystkim poucza o prawdzie, która od wieków stanowi naukę o stworzeniu człowieka na Boży obraz:

"Oddaj całego siebie Temu, który wymalował swoją boskość w tobie!"

    Oczywiście zdanie, które rabin Waskow dodaje do historii, nie pojawia się w wersji przekazanej nam przez św. Mateusza. Dzięki takiemu jednak odczytaniu tego wydarzenia, potrafimy dostrzec w nim nauczanie Jezusa dotyczące naszej godności. Bóg wzywa nas do tego, by obraz, który w nas wymalował jaśniał swoim blaskiem:

"Wy jesteście światłem dla świata. [...] Tak też niech świeci wasze światło dla ludzi, aby widzieli wasze dobre czyny i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie." [Mt 5,14.16]

    Gdybym znał się na statystykach, chciałbym przeprowadzić inne badanie, niż to, które odnalazłem w Internecie... Chciałbym zapytać te panie, które zerkają w lusterko 71 razy dziennie, ile razy w ciągu dnia spoglądają w lustro swojego serca, by tam odnaleźć swój prawdziwy wizerunek?! Nie ten malowany ludzką ręką, ale ten wypisany ręką Boga...

    Chętnie zapytałbym te panie również czy odnajdują w sobie obraz Tego, który ich stworzył - obraz wielokroć piękniejszy od najpiękniejszego makijażu i najdroższych zabiegów kosmetycznych. A jeżeli odnajdują, jak dbają o jego wygląd? Może zanim to się stanie, te same pytania powinienem postawić dziś sobie...

    Otwieram więc na nowo Księgę Rodzaju i idę poszukać jakiegoś lustra...


Adam Piekarzewski sdb


Źródło: www.nawroc.sie.pl

Dodaj do: